اگر من، با همه‌ی آن لقمه‌های گنده‌تر از دهانم، با همه‌ی این هیاهوهای بزرگ‌تر از کله‌ام و این دردهای پر سروصدا دور و برم، برسم به جایی که جیمز می‌نارد کینن می گوید : "...I Choose To Live" با آن لحن دردواره و خاموش، دیگر تمام است. دیگر حاضرم بقیه عمرم را زور بزنم تا به خورشید برسم.